ความรู้สึกแบบนี้ .. ไม่มีวันจางลงเลย จริงจริง
):   *

ภาวนาให้มันผ่านไปช้าช้า ให้ได้ใช้เวลากลับคนคนนึงนานเท่านาน
แต่ทุกอย่างผ่านไปไวเหมือนโกหก เมื่อคำว่าเจ็บได้ผ่านเข้ามา
การจากลา คืบคลานเข้าใกล้เรื่อยเรื่อย . . ..

เฝ้าถามตัวเองว่า เหนื่อยหรือยัง ? พอหรือยัง ? ท้อมั้ย ? น้อยไปหรือพอดี ?
ความรู้สึกสุมอยู่ในอก จนบางครั้งต้องระบายออกมาเป็น น้ำตา*

จะพยายามเดินต่อไปให้ไหว ไม่ท้อแท้ ไม่ถอดใจ
จะทำเพื่อคนคนหนึ่ง อย่างที่ไม่เคยทำให้ใคร
จะเป็นคนใหม่ให้เธอ ♥

'เจ็บแค่นี้ ฉันยังไหว'

เพื่อให้เธอสุขใจ ฉันจะพยายาม!